Historia sztuki jako instytucja : studia z historii sztuki - Włodarczyk, Wojciech (2022)
Od dłuższego już czasu w polu zainteresowań historyków sztuki pojawia się problematyka związana z tożsamością uprawianej przez nich dyscypliny, inspiracjami płynącymi z innych obszarów humanistyki i nauk społecznych, a także funkcjonowaniem jej w przestrzeni publicznej. Tematyka ta, pojawiająca się we wcześniejszych sesjach: Historia sztuki dzisiaj i Historia sztuki na co dzień, powróciła w ogólnopolskiej LXIX Sesji SHS w 2021 roku. Drugim powodem, który wpłynął na sformułowanie tematu sesji były konkretne, bieżące wydarzenia w ten czy w inny sposób dotykające historyków sztuki. (…) Zaproponowaliśmy przegląd współczesnych zagrożeń – czytamy we wstępie tomu - z których najważniejszym jest zepchnięcie historii sztuki do pozycji subdyscypliny nauk o sztuce. Mamy też problemy z degradacją przestrzeni publicznej, porażkami konserwatorów w starciu z agresywną deweloperką, dyskusyjną polityką muzealną, a więc z obszarami w których historyk sztuki powinien zabierać głos. Potrzeba refleksji nad naszą dyscypliną jako instytucją, jako aktorem publicznej sceny w warunkach wolnego rynku i demokracji była swego rodzaju nowością. To konflikt między decyzjami demokratycznie wybranej władzy a argumentami środowiska naukowego. Zamieszczone w tomie teksty zostały, zgodnie z wcześniej sformułowanymi założeniami, uporządkowane w czterech blokach tematycznych: Historia i polityka, Historia sztuki jako dyscyplina, Muzea, wystawy, zbiory i Przestrzeń publiczna. Warto zauważyć, że jednym z ważnych wniosków, płynących z tej sesji, jest potrzeba refleksji nad używanym językiem badaczy sztuki dawnej i współczesnej i szukaniem adekwatnych narzędzi do interpretacji nowych zjawisk w sztuce np. związanych z kryzysem klimatycznym